30 Eylül 2011 Cuma

Veli toplantısı -bu kadar profesyonellik nereye kadar...


Artık herşey inanılmaz profesyonel... Öğretmenler profesyonel... Veliler çocuk gelişimi ile ilgili 100 adet kitap okumuş vs.vs...
Çocuklar bundan daha mutlu mu? Çocuklarımız için bu iyi mi? Bilemiyorum!
Veli toplatısının ardından 5 saat geçmesine rağmen, başım hala ağrıyor. Aslında, veli toplantısında hepimiz birer küçük çocuktuk. Herbirimiz özel ilgi istiyor ve konuşmak istiyorduk. Belki de velileri idare etmek öğretmen için daha da zordu! Öğretmene kolaylıklar dilerim.
Veliler de çocuk gibi sürekli ilgilerini küzeendi çocuklarına çekmek istiyor, ve maalesef ben de dahil olmak üzere, sadece kendi çocum hakkında konuşmak istiyordum. Bu durumdan ilk önce net olarak toplantıya gelen babalar rahatsızlıklarını belirttiler ve toplantı onlar sayesinde planlanmış gündemine döndü. 

Toplantı sonrasında, her ne kadar çocuğumu serbest, özgüvenli yetiştirdiğimi düşünsem de yine 4 yaşına gelmiş çocuğumu koruma iç güdüsü ile yaklaştığımı fark ettim. Ama, artık koruma içgüdümü belli mantık çerçevesinde azaltma zamanı gelmişti. İşte kendimi düzeltmem gerekiyor bu noktada. Öğretmen 4-5 yaşındaki çouğun evrensel normlarına göre yapması gerekenlerin listesini verdi. Listede, bıçak ile yumuşak besini ekmeğin üzerine sürme, fermuarın alt kısmını birbirine geçirme gibi şeyler vardı. Bu noktalar biraz zayıf. Biraz korumacılığı bırakıp, çocuğa cesaret vererek kendisini yapmasını sağlamam gerekiyor!